మనసా వాచా

చప్పుడు చేయడు వెలుతురు నొప్పినే చెప్పడు నెట్టురు వాటి ఋజువునడిగెదెవ్వరు

కుశలమా అంటూ అదిగే అతడి కౌగిలింటా కుశలమే అంటూ పలికే ఆమెలోని చింత మనసులో మాట అర్థమైంత చనువు ఉన్నాడంట

మనసా వాచా ఆసామవేద స్వరాలతో నిను పొగిడిన గాని చాలదు మనసా వాచా...

మణికని కడలిలా భువిని తాకని చినుకులా ఈ మగువా ఎంత మధురం తానా జన్మకే వందనం

పలక పలుకు కాస్తంత కరుకు ఐనా నీతోనే అడుకువగా నడుచుకుంట ఓ దిగిందా

వరసకేమి కాకున్నా ఎందుకింత తాపనా ఎవరు ఏమి అనుకున్నా నువ్వు నా ఫలానా ఎవరు నీకన్నా గొప్పగా నన్ను చూడలేరు కన్నా

మనసా మాత్రా నీ ఆడగల అడుగు వేయగా ఈ నడవాల వసారం లేదు నా మనసా రాజా...