నువ్వంటూ లేని లోకంలో

నువ్వంటూ లేని లోకంలో పలికేవి సూన్య రాగాలే మోగింది మరణవీణా

గుండెల్ని పిండు సోకంలో కరిగేవి పంచ ప్రాణాలే కారింది రుధిరదారేలే కన్నీరై ఓ హో హో

నీ వడ్డీ గతమై పోతే నా బ్రతుకే నీ జాడలేక నీడలాగా మిగిలే నీ ఉనికే ఊహై ఉంటె ఊపిరులై నాలోనా రేగే

ఈ మంటల్లో కాలాలి చేరాలీ నే నీ కౌగిలే

ఎదో కల కాదా ఇది కరిగే పోదా చుక్కల్ని పేర్చి ఆకాశం చిటిలగా రగిలి పోతేందేం ప్రణయనికేనా ఈ మరణం దిక్కుల్ని చీల్చి ఈ నెలా తనలోన దాచుకుంటాం ప్రియురాలికేల ఈ గ్రహణం